01/04/2022
#อย่าเกินตัว
เดือนๆนึง
ผมมีรายได้ 7 หลัก
มีธุรกิจ 3 อย่าง
รองเท้าที่ผมใส่ คู่ละพันต้นๆ
เสื้อที่ผมใส่ 350
กางเกงตัวที่แพงที่สุดของผม650
ผมกินข้าวข้างถนน
กินก๋วยเตี๋ยวข้างถนน
มีแค่เพียงเดือนละครั้ง
ที่ผม พาแฟน ครอบครัว
ไปกินของดีๆ ซึ่งมื้อนึง2-3พัน
ผมเป็นแบบนี้มาแต่ไปไหนแต่ไร
เพราะมีเหตุการณ์นึง
ทำผมคิดได้
สมัยก่อน อยู่กรุงเทพ
ผมทำงานบ่อน เมียเก่า
ทำงานอาบอบนวด สองคน
รายได้รวมกัน 2 แสนกว่า
งวดไหนผมจับหวยเอง
ไม่ส่งเจ้ามือ บางงวดผมได้เป็นแสน
ผมกับเมียเก่า
ใช้ชีวิต ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย
ทั้งตัว แบรนด์เนมหมด
เฉพาะเสื้อผ้าในตู้แฟน ก็ครึ่งล้าน
เคยเหมาปิดร้านอาหารเล็กๆ
30,000 เป็นเวลา3 ชั่วโมง
เพื่อกินกันแค่สองคน
เวลาไปเที่ยวทะเล ต่างจังหวัด
2วัน หมดเป็นแสน นอน
ต้องนอน5ดาว กินหรู อยู่ดี
เที่ยวผับ เที่ยวกลางคืน
ทิปเด็กห้องน้ำ ขั้นต่ำร้อยนึง
ไม่ต้องพูดถึง เด็กนั่งดริ้งค์
เหมาที ร้อยดื่ม!
ผมมาเจอกับเหตุการณ์นึง
ทำชีวิตผมเปลี่ยน เจ้าของบ่อน
ที่ผมทำงานด้วย ตาย มีคนไม่มาทำต่อ
เขาไม่เอาลูกน้องชุดเก่า ผมตกงานทันที
ประจวบกับแฟนเก่าท้อง
ไม่แน่ใจว่ากับผม หรือกับแขก
เพราะเคยมีเหตุการณ์ ถุงยางแตก
เธอตัดสินใจ เอาลูกออก
ไปเอาออกได้ไม่กี่วัน
เกิดภาวะแทรกซ้อน จากโรค
ประจำตัวของเธอ และร่างกาย
ที่ไม่ค่อยแข็งแรงเป็นทุน
ไม่มีประกันชีวิต
20กว่าวัน 7แสน
ผมขายทุกอย่างที่มี
เสื้อผ้าตัวละ3-4พัน
ขายได้ 3-4ร้อย
กระเป๋าใบละ2-3หมื่น
ขายได้ 2-3พัน
เสื้อผ้าแฟน
มูลค่าที่ซื้อมาเกือบครึ่งล้าน
ขายหมดตู้ ได้ไม่ถึง3หมื่น!!
มีสิ่งเดียวที่ขาดทุนน้อยที่สุด
คือ…ทอง!!
วันนั้นแหละ ผมคิดได้เลยว่า
อย่าไปบ้าตามกระแส
มันแค่เปลือก!!
ยิ่งเราตามกระแส เรายิ่งเหนื่อย
ยิ่งเราทำอะไรเกินตัว
เรายิ่งแย่!!
วันนั้น ทำผมนึกถึงพ่อแม่
คนสมัยก่อน
เขาชอบมีตู้โชว์กระจก
และชอบโชว์ จานชามสวยๆ
แพงๆ ใส่ตู้ไว้โชว์ ผมก็แปลกใจ
จานชามสวยๆ ไม่เอามาตักข้าวกิน
ถึงเวลา เอาจานสังกะสีมากินข้าว
วันนึงแม่ป่วย!
เงินก็ไม่มี พ่อต้องวิ่งยืมเงินคนอื่น
มาจ่ายค่ารักษาแม่ ไอ้จานชาม
สวยๆแพงๆ ไม่เห็นเอามาแลก
ค่ารักษาได้เลย
นั่นแหละ…ผมจึง
ใช้ชีวิต สมถะ เรียบง่าย
ไม่เรื่องเยอะ ไม่เรื่องมาก
ไม่บ้าแบรนด์แนม
กางเกงที่ผมใส่ประจำ
ซื้อตลาดนัด250 เอง ใส่มา5-6ปี
ใช้ของแบรนด์เนมไม่ผิดนะ
ผมย้ำว่า ไม่ผิด ความชอบใคร
ก็ความชอบมัน
แต่ต้อง…ไม่เกินตัว
ไอ้ที่เดือดร้อน
ไอ้ที่เป็นหนี้กันทั่วบ้านทั่วเมือง
ก็เพราะเกินตัว แคร์สังคม กลัวน้อยหน้า
กลัวไม่เท่าเทียมกลัวโดนดูถูก
เห็นหลายคน
เพื่อนมี I phone 13
กูต้องมีมั้ง ไม่ได้เดี๋ยวไม่เข้าพวก
ยอมไปกู้ ยอมไปผ่อนมา
เพื่อให้มีเหมือนเขา!
เสื้อผ้าต้องมียี่ห้อ
กาแฟต้องกินแพงๆเพื่อได้ถ่ายรูปลงโซเชี่ยล
ย้ำว่า ไม่ผิด ผมย้ำตัวโตๆเลย
ว่าการใช้ของแพง กินของแพง
ไม่ผิด ใครก็อยากกิน ใช้
และมีชีวิตดีๆทั้งนั้น
แต่ถ้า รายได้ต่ำ
ก็ต้อง ประมาณตัวเอง
รู้จักความสามารถของตัวเอง
รสนิยมสูง ไม่ผิด
ถ้ารสนิยมสูง ก็ต้อง
ขยันหา หาเก่ง ถึงจะไม่เดือดร้อน
แต่หลายๆคน
ที่ผมเห็นมาจากการใช้ชีวิต
มาในหลายๆวงการ
ทำอะไรเกิดตัว หน้าใหญ่
เป็นหนี้ก็ยอม ขอแค่ได้มีเหมือนคนอื่น
ไม่เท่าคนอื่น ก็ต้องเหนือกว่าคนอื่น
เอาเปลือกมาพอกตัว
พรุ่งนี้ผมถอย BM เลยก็ได้
แต่เพื่ออะไร…? ถอยมาเพื่อ
อวดคนที่ผมเกลียด งั้นหรอ?
เพื่อถ่ายรูปลงเฟสบุ๊ค ให้คนมากดไลค์
ชื่นชมว่าเก่ง แค่นั้นหรอ?
ผมผ่านจุดนั้นมาแล้ว
ขับjazz แต่มีเงินเก็บเป็นล้าน
ดีกว่า ขับBM แล้วเป็นหนี
เหมือนที่เขาพูดกันนั่นแหละ
จง ใช้กระเป๋าใบละไม่กี่พัน
แต่มีเงินในกระเป๋าเป็นแสน
ดีกว่าใช้กระเป๋าใบละแสน
แต่มีเงินในกระเป๋าหลักพัน
บางคนนะ
ขอใช้คำว่าบางคน
ถือกระเป๋าใบละแสนมากินเหล้ากับเพื่อน
ขับรถแพงๆมากินเหล้ากับเพื่อน
ถึงเวลาให้ช่วยหารกันออก
แกล้งเข้าห้องน้ำ แกล้งเดินไปคุยโทรศัพท์
ไอ้คนขับมอเตอร์ไซค์มา
ใช้โทรศัพท์ธรรมดา ถือกระเป๋าใบละพันกว่า
ออกเยอะสุด!!
นี่แหละ สังคมจอมปลอม!
บางวันผมหาเงินได้7-8หมื่น
ผมกินข้าวกับไข่ต้ม
บางวัน
ผมต้มมาม่ากิน
บางวัน หอบเงินกลับบ้านเป็นแสน
ผมแวะซื้อลาบ50 ข้าวเหนียว10บาท
ผมใช้ชีวิตมาจนเข้าใจ
ผมขึ้นสุด ลงสุดมาแล้ว
ปิดร้านอาหารกินมาแล้ว
ขอข้าววัดกินมาแล้ว
นอนโรงแรมห้าดาวมาแล้ว
สะพานลอยก็นอนมาแล้ว
ผมเข้าใจชีวิตแล้ว
ทั้งหมดที่เล่ามา
เพียงเพื่ออยากบอกว่า
อย่าทำอะไรเกินตัวเลยนะ
หาได้แสน ใช้ร้อย
ชาตินี้คุณไม่มีวันจน
หาได้พัน ใช้หมื่นชีวิตนี้
ไม่มีทางรวย
อะไรไม่จำเป็นอย่าซื้อ
คุณมองไปรอบตัวคุณสิ
มองไปในห้องของคุณ
มีอะไรเป็นทรัพย์สินบ้าง?
บางอย่างซื้อมาใช้ครั้งเดียวเอง
บางอย่าง ยังไม่เคยหยิบมาใช้ด้วยซ้ำ
หลายๆอย่าง เวลาคุณเดือดร้อน
เอามาเปลี่ยนเป็นเงินไม่ได้ด้วย
ความคิดผม
อาจไม่ถูกต้องทั้งหมด
แต่เชื่อได้เลยว่า ผมปรารถนาดี
บางคนอาจไม่ชอบ บางคนอาจเห็นด้วย
ก็สุดแล้วแต่ใครจะคิดได้
เพราะทุกบทความของผม
เหมาะสำหรับบางคนไม่ใช่ทุกคน
การกระทำของเราในวันนี้
จะส่งผลถึงชีวิตเราในวันหน้า
และที่ชีวิตเราเป็นเช่นนี้ ก็เพราะ
ผลจากการกระทำของเราในอดีต
CR. สิริทัศน์ สมเสงี่ยม
หวังว่า จะมีประโยชน์ครับ
