18/08/2026
Vanmorgen mocht Elena Heijs zich bij het CBR in Gouda melden voor haar praktijk examen en o, o, o, wat was dat een martelgang!
Elena was door een oud cursist geadviseerd om bij onze rijschool richting het examen te gaan en na een proefles besloot zij dat advies over te nemen. We hadden al vrij snel door dat het "probleem" niet zat in het rijden op zich. Met hier en daar een paar puntjes op de i zetten, was Elena wel op niveau van het examen Ook hebben we met een andere manier van parkeren daar wat zekerheden weten in te bouwen, daar lag het allemaal niet aan. Het grootste probleem bij Elena was Elena! Als er een wereld kampioenschap zelf beoordeling zou zijn, zou ze daar met stip Goud halen. Een 10 was voor Elena niet voldoende, ze moest en zou voor de 11 gaan. Een nobel streven, maar in de auto onhaalbaar. Daar kwam bij dat, omdat het niet allemaal lukte, het zelfbeeld tot onder het vriespunt was beland. Ik heb meerdere malen gehoord: "ik kan het toch niet", "ik ga het nooit halen".
Met een super positieve instelling gingen we met Elena aan de slag. Het resultaat mocht er wezen. Afgelopen week waarin ze drie lange lessen had ingepland, had ze het er over dat ze het er over dat ze het auto rijden wel leuk vond en dat als ze het rijbewijs had, ze zichzelf ook achter het stuur zag zitten (en niet meer op de bijrijders stoel). Heel voorzichtig begon het kwartje te vallen en waren we waar we moesten zijn. De lessen gingen ook steeds soepeler en dat gevoel had Elena ook steeds meer.
Maar ja, dan komt dat examen. Hoewel in eerste instantie redelijk ontspannen, naarmate het tijdstip dichter bij kwam, werd het duiveltje in haar hoofd steeds actiever. Na een flinke peptalk van mij en later ook van de examinator hadden we Elena zover dat ze zelfs aan het tafeltje een beetje kon lachen, maar of dat voldoende was om het duiveltje z'n nek om te draaien.....
Met z'n drieën gingen we op weg. Zeker in het begin niet vloeiend, maar na een paar minuten ging Elena rijden zoals ze ook in de laatste lessen gedaan had. Vlotjes en (voor het oog) zelfverzekerd ging ze door het verkeer. Snelweg, lekker vaart maken, kijken, richting aangeven en alsof ze niets anders gedaan had, invoegen. Ook bij het uitvoegen, niet achter een vrachtwagen blijven plakken, maar er naast gaan staan en netjes kijken om weer terug te schuiven naar de rechter baan. Ik had het niet beter kunnen doen. Op het industriepark Doelwijk mocht Elena omkeren met de halve draai en hoppa verder richting Waddinxveen. Na het Zwembad mocht Elena in een zijstraat achteruit in een vak parkeren. Even een stukje doorrijden voor een slim plekje en hoppa in één keer strak in het vak. Gelijk maar even de navigatie instellen om ons, via de Coenecoopbrug, terug te brengen naar het CBR.
Toen we de trap op liepen kwam de twijfel weer opzetten. Was het voldoende geweest. Twee vragende (smekende) ogen keken mij aan, maar ik liet het aan de examinator om dat aan haar te vertellen. Gelukkig deed hij dat nog voordat hij op z'n stoel zat. "Waarom zou je het niet kunnen halen" zei hij, "Gefeliciteerd, je bent geslaagd"!
Tja, en toen kwam alle spanning eruit. We zijn blij dat het CBR dozen vol met tissues heeft staan!
Elena, je hebt hem in de pocket! Dat je er blij mee bent is een open deur intrappen. Je hebt gewoon een hele mooie rit gereden en hopelijk geloof je nu ook zelf dat je kan autorijden! Niks ten nadele van mijn collega's ben ik blij dat ik je dat laatste zetje heb kunnen en mogen geven. Bedankt voor de gezellige lessen en je weet het, even je mond houden als je je op de weg moet focussen. Dan komt het zeker goed. Wij wensen je heel veel plezier tijdens je vakantie volgende maand en heel veel succes met de huizenjacht. Ik hoop dat jullie snel wat vinden waar je beide een goed gevoel over hebt.
Sportschool, Ze komt eraan! IN EEN AUTO!!
Heel veel veilige kilometers gewenst en heel erg bedankt voor de mooie review op klantenvertellen.nl!