25/03/2026
Op 2 december 2018 overleed mijn vader plotseling aan de gevolgen van een hartstilstand. Dit zullen ongetwijfeld veel kandidaten die dit platform bewandelen zich nog goed kunnen herinneren.
Omdat binnen onze familie verschillende problemen met hart- en vaatziekten spelen heeft de desbetreffende cardioloog naar aanleiding van het overlijden van mijn vader ook een onderzoek ingesteld naar mij en overige familieleden, om hartafwijkingen vroegtijdig op te sporen.
Tijdens de uitslag zakte de grond onder mijn voeten vandaan toen ik hoorde dat ik een "lekkende hartklep" bleek te hebben!
Maar de cardioloog stelde mij gerust dat de klep nog niet dermate erg lekte, maar als ik klachten zou krijgen zoals kortademigheid of ernstige vermoeidheid moest ik wel direct aan de bel trekken. 'Gewoon verder gaan met je leven, zei hij'. Uiteraard deed ik dat ook en het stelde weer gerust als ik mijn jaarlijkse controle in het MMC in Veldhoven weer positief had doorstaan.
Ik voelde me in principe ook gewoon kerngezond.
Zeven jaren gingen geruisloos voorbij totdat afgelopen najaar bleek dat mijn hartklep meer was gaan lekken dan voorheen. Het één na het andere onderzoek vond vervolgens plaats. Al gauw maakte de cardioloog bekend dat een operatie noodzakelijk was om te voorkomen dat het echt levensbedreigend zou gaan worden. Uit voorzorg dus. Voor mij een vreemd gevoel omdat ik 3x per week naar de sportschool ga en geen verontrustende aanwijzingen had dat het echt niet goed met me ging. Ik leefde nog steeds gewoon mijn leven.
Onlangs ben ik 16 maart geopereerd in het Catherina ziekenhuis in Eindhoven. Wat een spannende week was het! De kans dat het goed zou gaan was immers 99%, maar je zou maar net bij die 1% horen waarbij het wel mis gaat! Het afscheid met mijn vrouw en de kinderen was dan ook hartverscheurend. Het spookt toch door je hoofd dat je ze wellicht nooit meer te zien krijgt.
Inmiddels ben ik nu 3 dagen thuis. De operatie is verlopen volgens plan waarbij ze via de zijkant van mijn ribben naar het hart zijn gegaan. De hartchirurg heeft mijn hart kunnen repareren door er een ring omheen te plaatsen. Dus geen kunstklep en ook geen varkensklep waardoor hij mijn huidige hartklep heeft kunnen behouden. Dat betekent dat ik na 3 maanden wellicht mag stoppen met bloedverdunners. Anders zou ik deze wellicht levenslang moeten slikken.
In totaal duurde de operatie 6 uur! Een gigantische aanslag op je lijf, zowel fysiek als mentaal.
Maar ik ben enorm opgelucht dat ik mijn vrouw en kinderen weer kon zien. "Dan besef je pas écht dat dat is waar het leven om draait!"
Het zal nog een lange weg zijn naar volledig herstel en dat ik weer alles kan en mag wat ik voorheen kon. Mijn conditie is van 100% naar 5% gegaan. Dat komt omdat een hartlongmachine tijdens de operatie de functie van het hart en longen volledig heeft overgenomen. Mijn hart en longen zijn letterlijk stil gelegd tijdens de operatie. Zoals de chirurg al aankondigde: "Je conditie blijft op de operatietafel liggen".
Na 9 dagen kan ik voorzichtig korte stukjes wandelen, douchen en koken, maar ben nog heel snel buiten adem.
Rijles geven zit er dus voorlopig nog even niet in. Ik ben überhaupt niet verzekerd ivm een ongeval in de eerste 6 weken, mede door mijn medicatie gebruik.
Niet heel erg met de huidige brandstofprijzen!
Ik ga me nu volledig inzetten op een positief herstel en zie jullie hopelijk snel weer in goede conditie!
Hopelijk tot snel!
Groetjes Rob
