27/07/2026
Wanneer ontzorgen, een noodzaak wordt…..
Het is maandagochtend en ik merk aan mezelf dat je veel in mijn hoofd zit. Het bezoek aan jou afgelopen weekend heeft me erg geraakt.
Jaren geleden kwam jij al bij ons en vanuit een WoW familielid ben jij doorgegroeid tot een fijne en leuke vriendin.
Altijd liep jouw bezoek uit zodra je de auto kwam brengen en door het vele geklets vloog de tijd voorbij.
Nu is het anders, ik ben op bezoek bij jou thuis.
Bij binnenkomst een knuffel en hoor je opmerking “Sorry dat ik er zo uit zie”. Direct druk ik die de kop in…ik pak haar hand en kijk haar indringend aan. “Wil je dát aub nooit meer zeggen over en tegen jezelf!” Dan doe je zó afbreuk aan jezelf”
Ze belooft het niet meer te doen.
Je bent ziek… en hoe 😔, pas 44 jaar 😔. Die vervelende ziekte (K) heeft zich bij jou gemeld 💔. De meest agressieve vorm (denk ik) die er bestaat. Je bent direct de molen vol in gegaan en hetgeen wat er nog komt….. de heftigheid daarvan kan ik me niet voorstellen.
Samen huilen we, samen praten we en veel luister ik naar jou. Je onzekerheid steekt de kop weer op, terwijl je zó hard de afgelopen jaren hebt gevochten om jouw eigen wereld op te bouwen. 100% zelfstandig, samen met je kids in je eigen huisje, kortom gelukkig en happy met jezelf zijn…. Hoe oneerlijk, je bent nu bezig met hele andere plannen, plannen voor de korte termijn, waarvan niemand weet hoe lang dat nog mag zijn.
Op haar vraag of we haar Golf kunnen verzorgen, volgt een volmondig ja. Dit is haar laatste stukje zelfstandigheid, waar ze zich aan vasthoudt.
Op momenten dat het kan, wil ze haar auto nog rijden.
Dus maatwerk juist ook voor haar en haar kids. Deze auto zal betrouwbaar blijven, tot het niet meer gaat.
De maandag is vrij donker begonnen voor mij 😔, wat is het toch een rot ziekte…..
Het valt ff niet mee
Snel kruip ik achter mijn computer, op zoek naar iets voor haar, dan ben ik in ieder geval dicht bij.
(Onderstaand de hoofddoeken die ik heb uitgekozen voor haar 🙏🏽) ik vind ze prachtig 😍
OH NOG EEN LAATSTE VERZOEK:
Willen mensen, jong en oud, a.u.b. niet meer het woord kanker gebruiken als stop-/scheldwoord, je bent niet bewust wat een pijn dat doet om te horen 🥹.
