09/08/2026
Vakantietijd.
Huis en haard worden verlaten.
Om het wilde en woeste platteland van Nederland te gaan ontdekken.
Waar de mensen onverstaanbaar praten.
En amandelmelk moeilijk te vinden is.
Na een lange rit de stad uit wordt de caravan ergens op een boerencamping neergezet.
"Pfff!" Zucht de vakantieganger dan.
Als die caravan eindelijk op zijn plek staat.
"Dat mensen zo ver van de bewoonde wereld willen wonen!"
En dan zet hij zijn stoeltje neer.
Om eindelijk te gaan genieten.
Van zijn mooie plekje op die camping op dat platteland.
Een plaats die volgens sommige politici en geleerden nog gevaarlijker kan zijn dan in een tentje in de loopgraven van WO1!
Dan in een caravan naast de chemische fabriek in Bhopal, India.
Want die caravan staat daar, volgens hun, dus wel onder die dikke deken van stikstof.
Die de camping binnenkort zal doen gaan verdwijnen onder snelgroeiende brandnetels en bramenstruiken.
Terwijl er geen vogel of insect meer te bespeuren zal zijn.
Onze toerist staat er aan de rand van het campingterrein.
Met uitzicht over de grasfaltweiden.
Hectaren vol monocultuur op grond die zo dood is dat er niets kan groeien.
Boeren trekken met stinkende giertanks in het rondte om zo alles onder dikke lagen stront te sp***en.
De kunstmest kost toch niets dus dat gooien ze er daarna zo overheen.
Een weiland verderop lopen een paar sloopkoeien.
Lopen?
Je kunt het beter kreupelen noemen!
Ze zijn nodig voor de sloopmelk die ze produceren.
Dik onder de penicilines, antibiotica en hormonen produceren zij zo het witte gif.
Zodat de boer tenminste, dankzij hun slavenarbeid, in zijn dikke benz kan blijven rijden.
De stal bestaat uit een gammel gebouw met betonnen mestroosters.
Het is er donker, benauwd en muf.
De mest ligt er hoog opgestapeld in de hoeken.
Het voer is beschimmeld.
De zorg minimaal.
Hij zwaait even naar de boer die daar loopt.
De boer heeft een oude, vaal verwassen, overall aan waar een rode zakdoek een zak puilt.
Hij heeft altijd standaard een hooivork in zijn handen waar hij mee in het rondte zwaait.
Terwijl hij dan op iedereen begint te schelden.
Of hij raced met zijn 240 pk groene trekker over het erf.
Zo ééntje waar stickers van BBB en FDF zijn opgeplakt.
En met standaard in de fronthef een bord waarop met spuitbus "Boeren zorgen voor uw eten!!" staat gekalkt.
In de verte rijdt een trekker die landbouwgif aan het sp***en is.
Dikke walmen worden er op het land gespoten.
Minimaal de helft waait weg het aangrenzende bos in.
Dan de dosis maar iets ophogen.
Er is toch genoeg van dat spul.
Spuit maar raak voor een knaak.
Een beregeningsinstallatie slurpt het water uit de droge grond.
Maar och.
Wat maakt het uit.
De boer doet dat voor zijn plezier.
Brandstof kost bijna niets!
Dus laat die dieselaggregaat maar brommen!
Overdreven?
Zo zien die politici en geleerden de boeren en het platteland tenminste.
Lijkt het wel.
De boer als onbewezen schuldige van alles wat er mis is in de landje!
Onze toerist ziet dat niet.
Die kijkt tevreden om zich heen.
Genietend van alles om zich heen.
Met een koud biertje (Dat is interessant? Gebrouwen met graan uit zijn vaderland!) in zijn hand.
Hij ziet de loom weidende koeien in de verte.
De vogels in de lucht.
Hij ziet een beregeningsinstallatie traag zijn rondjes draaien.
Insecten vliegen boven de bloemrijke stroken.
Een zacht windje brengt hem de lekkere geur van drogend gras.
"Vakantie."
Denkt hij.
"Heerlijk!
Waarom zou je ver weg gaan?
Als het in ons eigen land al zo mooi is?"
Hij pakt zijn telefoon om de eigenaar van de boerencamping te gaan bellen.
De boerin zelf dus.
Gauw nog eventjes een plekje voor volgend jaar reserveren.
Ditzelfde plekje.
In dit prachtige landschap.
Op deze mooie plek.
Nu kan het nog.
Voor die politieke dwazen?
Al dit moois,
echt kapot hebben gemaakt.....
