17/10/2026
2016–2026
Όλα ξεκίνησαν από λίγους κάποιους, Enfieldάδες, που μαζεύομασταν τα Σαββατοκύριακα στη Νίκαια.
Δεν είχαμε ιδέα τότε τι θα γινόταν αυτή η ιστορία. Δεν υπήρχε κάποιο μεγάλο σχέδιο. Μόνο οι μηχανές, οι διαδρομές, οι κουβέντες, τα μοτοταξίδια και εκείνη η απλή χαρά του να βρίσκεσαι με ανθρώπους που σε βγάζουν απ’ τη μονοτονία.
Δέκα χρόνια μετά. Κάποιοι έφτιαξαν οικογένειες και η ζωή τούς πήγε σε άλλες διαδρομές. Κάποιοι έφυγαν για πάντα, αφήνοντας πίσω τους αναμνήσεις και μια θέση που δεν γεμίζει. Κάποιοι ξενιτεύτηκαν σε άλλα μέρη. Άλλοι ήρθαν αργότερα και έγιναν μέρος μιας ιστορίας που είχε ήδη αρχίσει.
Όμως ο καθένας με τον τρόπο του, συνεχίσαμε να είμαστε Enfields! Έχουμε τον δικό μας τρόπο να χανόμαστε, και να βρισκόμαστε, να ξεχνάμε και να θυμόμαστε. Τον δικό μας τρόπο να ταξιδεύουμε!
Ίσως να μη βλεπόμαστε όλοι όσο συχνά θα θέλαμε. Ίσως να μην οδηγούμε τις ίδιες μηχανές ή να μην έχουμε τις ίδιες προτεραιότητες. Αλλά δέκα χρόνια μετά, υπάρχει ακόμη αυτό να μας συνδέει.
Γιατί οι Enfields δεν ήταν ποτέ μόνο οι μοτοσυκλέτες. Ήταν και παραμένουν μια ιδέα κι ένας χώρος όπου ο καθένας μπορεί να έρθει όπως είναι, να είναι ο εαυτός του, να μοιραστεί τον δρόμο του και τις ιστορίες του με τους άλλους.
Και μια ιδέα δεν ανήκει μόνο σε εκείνους που την ξεκίνησαν. Συνεχίζει να ζει μέσα από όσους την κρατούν ζωντανή!
Στις 12 Δεκεμβρίου, μαζευόμαστε εκεί απ’ όπου ξεκίνησαν όλα. Στο στέκι στη Νίκαια.
Όχι για να προσποιηθούμε πως ο χρόνος δεν πέρασε. Αλλά για να ξαναβρεθούμε όπως είμαστε σήμερα. Να θυμηθούμε όσους λείπουν, να αγκαλιάσουμε όσους είναι εδώ, να γνωρίσουμε ξανά ο ένας τον άλλον και να γιορτάσουμε όλα όσα μας έφεραν κοντά.
Δέκα χρόνια μετά, όλοι εμείς που κάποτε βρεθήκαμε στον ίδιο δρόμο!
