22/08/2026
Spacerując po wioskach rybackich we wschodnim Guangdong, co jakiś czas można natknąć się na niewielkie, bogato zdobione świątynie. Ta nosi nazwę 天后宫 – Tiānhòu Gōng, czyli Pałac Niebiańskiej Cesarzowej.
Niebiańską Cesarzową jest Mazu (妈祖) – jedno z najważniejszych bóstw południowych Chin. Uważana jest za opiekunkę żeglarzy, rybaków i wszystkich osób podróżujących drogą morską. Jej kult narodził się w nadmorskiej prowincji Fujian, a następnie rozprzestrzenił się na Guangdong, Hongkong, Makau, Tajwan i kraje Azji Południowo-Wschodniej. W społecznościach rybackich od wieków proszono ją o spokojne morze, ochronę przed tajfunami i bezpieczny powrót do domu.
Wewnątrz świątyni uwagę zwróciła jednak także figura 三山国王 – Sānshān Guówáng, czyli Królów Trzech Gór. To lokalne bóstwa opiekuńcze pochodzące właśnie ze wschodniego Guangdong. Trzy góry – Jīnshān, Míngshān i Dúshān – znajdują się w rejonie dzisiejszego Jiexi, niedaleko Jieyang.
Na obrazie za figurą wewnątrz świątyni znajduje się napis 松鹤延年 – sōng hè yán nián: „sosna i żuraw przedłużają życie”. Oba te symbole tradycyjnie oznaczają w kulturze chińskiej długowieczność.
Kult Królów Trzech Gór jest szczególnie silnie związany z mieszkańcami regionu Chaoshan oraz z Hakka (客家). Hakka nie są odrębną narodowością, lecz jedną z grup kulturowo-językowych Chińczyków Han. Ich nazwa oznacza dosłownie „rodziny gości” i nawiązuje do kolejnych migracji z północnych oraz centralnych Chin na południe kraju. Osiedlali się często na górskich terenach Guangdong, Fujianu i Jiangxi, zachowując własny język, kuchnię, architekturę i zwyczaje.
Wraz z migracjami Hakka kult Królów Trzech Gór dotarł później do Hongkongu, Tajwanu i Azji Południowo-Wschodniej. Takie niewielkie świątynie są więc czymś więcej niż miejscami modlitwy. Opowiadają historię rybaków, wędrowców i całych społeczności, które przenosiły swoich bogów, tradycje i pamięć o rodzinnych stronach wszędzie tam, gdzie zakładały nowy dom.
