Tijdens de Tweede Wereldoorlog hadden slechts enkele notabelen van het dorp een auto. Die moesten ze dan ook zeer goed verstoppen voor de Duitsers opdat ze niet in beslag genomen zouden worden. Voor zover we kunnen achterhalen verkocht Ferdinand Geudens (alias โDe Ferreโ) de eerste auto in het Hoogstraatse.
- De Ferre, geboren in 1904 in Ekeren, werkte ten tijde van de Tweede Wereldoorlog als technieker bij de Liebig compagnie. Hij stond in voor het onderhoud van machines en het wagenpark van de firma. In die tijd had de Liebig compagnie zijn oog laten vallen op de woeste gronden gelegen tussen Maxburg en Meersel-Dreef. Daardoor kwam Ferre regelmatig in Meer. Na een depannage opdracht op een avond in 1943, werd Ferre samen met een andere technieker onderschept door de Duitsers. Er was in die tijd namelijk een uitgaansverbod na tien uur โs avonds. Ze werden opgepakt in Beveren-Waas en gingen achter slot en grendel in de Begijnenstraat. De volgende dag werden ze onmiddellijk op de trein gezet naar Duitsland.
Ondergedoken
- Toen de trein in Duitsland aankwam, werden alle namen afgeroepen, alleen de namen van Ferre en zijn compaan (โFik Forel de Fredโ) ontbraken op de lijst. Waarop ze beslisten om zo snel mogelijk te vluchten. Door toedoen van de Liebig compagnie konden ze onderduiken in Meer bij het kasteel van โden Baronโ, waar Fons Rommens en Melanie Krijnen toen woonden. Ferre leefde er ondergedoken, maar bleef in het geheim werken en leerde zo de mensen van het dorp kennen. Zijn vrouw Pauline Schumacher verbleef heel die tijd in Ekeren en kwam af en toe op bezoek in Meer.
Notaris Aloรฏs Rommens รฉรฉn van de weinige inwoners van Meer die toen een auto had โ zag in Ferre een zeer bekwaam vakman en gaven hem na de oorlog de raad om een eigen garage te beginnen. En zo geschieddeโฆ Ferre en Pauline begonnen met een werkhuis voor onderhoud en herstellingen aan autoโs, landbouwmachines en vrachtwagens. Omdat in die tijd een garage alleen niet leefbaar was en men na de oorlog nood had aan allerlei diensten, begonnen ze ook een winkel. Deze was gelegen in de tweewoonst links naast de ingang van de huidige Carrefour in Meer. Men kon er terecht voor radioโs, de eerste tvโs, waterleidingen, elektriciteitswerken en nog veel meer.
Net niet naar de Congo
- De eerste werkplaats was in de oude wasserij van Fons Jansen, het huis van โKees van Gatโ zoals men in Meer zegt. Deze werd al vlug te klein en daarom werd er een groter werkhuis gebouwd waar zich nu de opslagplaats van Jos Bols bevindt.
Omdat Ferre en Pauline kinderloos bleven, kwam de oudste neef uit Ekeren โ Gerard Geudens โ in โ53 enkele maanden ingeschreven werken, waarna hij naar โden troepโ moest. Na zijn dienstjaren, kwam hij in โ55 terug om de pvba mee op te richten. Deze werd oorspronkelijk opgericht om naar de Congo te trekken. Ford had vacatures uitgeschreven voor garagehouders vanuit Belgiรซ voor Congo. Alles was geregeld, maar op het laatste nippertje werd de hele operatie afgeblazen. โWe zullen te veel gevraagd hebben zekerโ, lacht Gerard.
Niet veel later kochten ze het huis van Vermeulen waar nu de toonzaal en werkplaats nog steeds gevestigd is. Aan de Hoogstraatse baan (nu Meerseweg) in Meer. De oude werkplaats werd afgebroken en zou door de aannemer Rombouts opnieuw recht gezet worden op de nieuwe locatie. Maar toen het dak er net af lag, begon de grote staking in de bouw midden jaren โ50. Dus werd de klus geklaard door de eigen werknemers en de ploeg die toen in de fruitfabriek van Jos van Aperen werkte.
Ferre was een groot wielerliefhebber en was dan ook de eerste grote sponsor van de legendarische wielerwedstrijden georganiseerd door โde Lustige Wielrijdersโ van Hoogstraten. In die tijd reden er veel autoโs mee in een grote reclame caravaan. Dat was toen een ware belevenis.
Gerard en Ignace Geudens โ Peeraer
โEind de jaren โ50 waren het gouden jaren voor de automobielsector.โ Ging Gerard verderโฆ โBijna niemand had een auto en iedereen wilde er รฉรฉn. Als we via via hoorden dat iemand een auto wilde kopen, gingen we er naartoe. We moesten aan de keukentafel geraken en dan kwam het in orde ! Tot bijna middernacht werd er over koetjes en kalfjes gebabbeld, om dan nog snel een auto te verkopen. Zo werkte dat toen..โ De modellen Anglia, Taunus en Capri gingen in die tijd vlot de deur uit. โEen tractor werd vaak op het veld verkocht, na een goede babbel met de boer.โ Besluit Gerard.
Hij en zijn Vrouw Ignace Peeraer zetten de zaak verder nadat Ferre in โ69 met pensioen ging. โAanvankelijk waren er nog maar weinig modellen en van opties, zoals we die nu kennen, was nog lang geen sprakeโ, zegt hij. โAls de klant in die tijd verwarming wilde, was dit een optie, maar bv. achterruitverwarming, moesten we zelf plaatsen. Die creativiteit en vindingrijkheid maakte het heel leuk om aan autoโs te werken en een oplossing op maat te vinden voor de klant.โ Hun oudste zoon Paul had al snel de microben te pakken en begon in โ82 als mechanieker/magazijnier/carrossierโฆ bij zijn ouders in de garage.
Paul en Ingrid Geudens โ Vermeiren
Na zijn dienst bij โden troepโ in โ83, kwam hij terug en in โ87 nam hij ook de verkoop van wagens mee op zich. In โ94 besloten Gerard en Ignace de zaak over te laten aan hun oudste zoon en zijn echtgenote. Samen hebben zij de zaak verder uitgebouwd.
Terend op de jarenlange ervaring, hebben ze Garage F. Geudens bevestigd als een vast begrip in onze streken. Door de grote evoluties in de sector krijgen die begrippen nu een andere invulling. De tijd dat je een auto kon repareren met een hamer, tang en een schroevendraaier is verleden tijd. Nu is alles computergestuurd. Een auto die panne heeft, wordt naar de garage gebracht en daar lezen we met de computer de wagen uit. Vaak worden onderdelen vervangen, dat is met de dure lonen vaak goedkoper voor de klant dan het herstellen ervan.
We streven naar de beste oplossing voor de klant. โEr zijn drie belangrijke factoren die voor een evolutie hebben gezorgd in de autosector die we de dag van vandaag kennen: veranderend consumentengedrag, het milieu (emissienormen) en de digitalisering van en in de auto.โ Zegt Eliene Geudens. Dat vraagt natuurlijk naar sterk geschoold personeel, we zetten dan ook hard in op bijscholing van ons personeel. Zo blijven we up-to-date van de laatste ontwikkelingen in ons vakgebied en voldoen we aan de kwaliteitsvereisten van de invoerder.
Eliene wordt opgeleid om de 4e generatie te worden in de zaak. Al zal vader Paul โ nu 51 jaar โ er nog gerust een tijdje mee doorgaan. โzolang je nog kan werken, zie ik dat als een positief teken.โ Zegt hijโฆ
Nieuwe toonzaal
โSinds 1946 doen wij dagelijks ons best om de beste service te bieden voor de mensen hun voertuig en hun mobiliteitsbehoefte.โ zegt Paul. โDat betekent uiteraard ook dat sommige gebouwen hun beste tijd hebben gehad en niet meer voldoen aan de huidige normen voor toegankelijkheid e.d. Daarom hebben we beslist om een nieuwe showroom met administratieve ruimte te bouwen. De werkplaats blijft staan, deze is recent vernieuwd.โ En zo hebben Paul en Ingrid voor de 2e keer in hun carriรจre verbouwd (1ste keer in โ95) en willen ze samen met hun personeel verder werken aan een mooie toekomst in de automobielsector.
Tegenwoordig staat de beleving centraal. Klanten informeren zich sterk online voor ze naar de showroom komen, het is onze taak om hen te adviseren waar nodig en hen voornamelijk te laten kennismaken met de modellen, motorisaties, materialen en technologieรซn die ze wensen.
Het is onze grootste uitdaging om dit zo goed mogelijk te blijven doen, dit kan alleen maar gerealiseerd worden met een gemotiveerd en dynamisch team, goede service en een betrouwbaar product.
Paul Geudens
