22/02/2021
Meslek Hastalıklarında Termal Konforun ölçülmesi Delta OHM 32.3
Termal konfor, sıcaklık, nem, hava akımı ve termal radyasyon gibi iklim şartları açısından, çalışanların bedensel ve zihinsel faaliyetlerini sürdürürken rahatlık içinde bulunmalarıdır. Bu fiziksel koşulların ortaya çıkardığı termal risk iş sağlığında beş temel riskten biri olan fiziksel riskler içinde değerlendirilmektedir. Termal konfor bozulduğunda dikkat eksikliği, uyku hali, becerilerde zayıflama gibi sonuçlar nedeniyle iş kazaları, sıvı elektrolit bozukluğu, dolaşım sistemi ve diğer sistem etkilenimleri sonucu meslek hastalıkları ortaya çıkmaktadır. Yapılan işin şekli ya da çevresel koşullar nedeniyle çalışma ortamlarında sıcak ve soğuk stresi birçok iş kolu için risk oluşturur. Sıcak riski, iş kollarının ve iç ve dış sıcaklık kaynaklarının fazlalığı nedeniyle daha fazla iş kolunu etkilemektedir. Güneş ışığı, madenlerde jeotermal akımlar ve rüzgârlar dış sıcak kaynakları olarak değerlendirilmektedir. İç kaynaklar üretim aşamaları nedeniyle oluşan doğrudan kaynaklar (dökümhanede ark, fırınlarda ocak vb.) ve çatı, duvar ve zeminden güneş ışınlarının iletimi nedeniyle olan dolaylı kaynaklar olarak iki ana başlıkta değerlendirilmektedir. Döküm sektörü, metal eritme işleri, porselen ve seramik üretimi, fırın sektörü, ticari mutfaklar, madenler, kimya tesisleri, itfaiye ve arama-kurtarma ekip çalışmaları, çiftçiler, inşaat işçileri, tünel ve diğer yol işleri çalışmaları sıcak stresi açısından riskli işlere örnek olarak verilebilir. Soğuk riski, üretim aşamaları nedeniyle oluşan sıcaklık kayıpları (havalandırma ve diğer soğutucu sistemler, soğuk su havuzları), üretimde kullanılan malzemeler, ıslak çalışma ortamı ve rüzgârlar nedeniyle ortaya çıkmaktadır. Gıda endüstrisi ve soğuk hava depoları, yol bakım ve onarımı, deniz ve su ürünleri işleri, telefon ve elektrik bakım tamirat işleri soğuk stresi açısından riskli işlere örnek olarak verilebilir
