Solidarnosc TMMP Jelcz

15/08/2026

15 sierpnia - dzień, który niesie dwie siły: wiarę i służbę Polsce
15 sierpnia zawsze zatrzymuje mnie na chwilę.
To Święto Wojska Polskiego - dzień ludzi, którzy od pokoleń stoją na straży naszego bezpieczeństwa.
I jednocześnie Święto Matki Bożej, które przypomina o tym, że nad każdym wysiłkiem człowieka jest jeszcze cisza, nadzieja i opieka.
Dla nas, ludzi pracy, dla nas Solidarności, ten dzień ma szczególny wymiar.
Bo wojsko to nie tylko mundur.
To służba, odpowiedzialność, gotowość stanąć tam, gdzie inni nie mogą.
A Solidarność od zawsze stoi po stronie tych, którzy niosą ciężar obowiązku - czy to na hali, czy na granicy, czy w życiu codziennym.
Dlatego dziś mówimy jasno: szacunek dla żołnierzy, wdzięczność dla służby, pamięć dla historii, jedność dla przyszłości.
Bo wolność nie jest dana raz na zawsze.
Wolność trzeba pielęgnować - pracą, uczciwością, wspólnotą.
15 sierpnia to dzień, w którym Polska jest po prostu bliżej serca.

Solidarność Dolny Śląsk NSZZ Solidarność Tropem Wilczym Jelcz-Laskowice

31/07/2026

❤️ 82. rocznica Powstania Warszawskiego - pamięć, która zobowiązuje

Dziś Warszawa staje w ciszy.
Ale ta cisza nie jest pustką.
To oddech historii, który przechodzi przez nasze pokolenie jak echo tamtego sierpnia, gdy młodzi ludzie podnieśli głowy wyżej, niż ktokolwiek miał prawo oczekiwać.

Powstańcy nie pytali, czy warto.
Oni wiedzieli, że wolność jest wartością, której nie można odłożyć na później.
Że godność człowieka nie podlega negocjacjom.
Że wspólnota jest siłą większą niż strach.

Dziś, jako ludzie pracy, jako związkowcy, jako ci, którzy niosą w sobie ducha Solidarności, pochylamy głowy przed ich odwagą.
Bo choć nasze czasy są inne, idea pozostaje ta sama:
• stać razem, gdy inni chcą nas rozdzielić.
• mówić prawdę, gdy łatwiej byłoby milczeć.
• bronić człowieka, gdy ktoś próbuje go sprowadzić do numeru, statystyki, kosztu.

Powstańcy mieli barykady z cegieł i nadziei.
My mamy barykady z wspólnej sprawy, z rozmów, z uchwał, z odwagi, by nie odwracać wzroku.
Ich walka była krzykiem wolności.
Nasza jest jej codziennym szeptem powtarzanym w halach, biurach, stołówkach, w każdym miejscu, gdzie człowiek chce być traktowany godnie.

W 82 rocznicę Powstania Warszawskiego nie tylko pamiętamy.
My kontynuujemy.
W innej formie, innymi narzędziami, ale z tym samym sercem.

Bo wolność nie jest tylko historią.
Wolność jest obowiązkiem.

Cześć i chwała Bohaterom.
Szacunek i jedność dla nas którzy niosą ich wartości dalej.

Solidarność Dolny Śląsk NSZZ Solidarność Tropem Wilczym Jelcz-Laskowice

21/07/2026

Ten poradnik powstał z życia. Z rozmów z HR, które nie zawsze były łatwe. Z sytuacji, w których delegat musiał wejść sam do pokoju i stanąć za ludźmi, którzy liczyli, że ktoś ich wreszcie wysłucha.
Przez lata widziałem jedno: delegaci chcą działać, ale często brakuje im narzędzi. Dlatego napisałem Profesjonalnego Delegata Solidarność - praktyczny przewodnik, który ma pomóc każdemu, kto reprezentuje pracowników.
W poradniku piszę jasno:
„Rozmowa z HR nie jest walką. To spotkanie dwóch stron, które mają różne interesy - i właśnie dlatego delegaci muszą wejść przygotowani.”
Delegat musi wiedzieć, jakie są fakty, jakie są granice negocjacji, jakie pytania zatrzymują HR i wymuszają konkret.
Bo jak piszę dalej:
„Bez przygotowania rozmowa zamienia się w chaos.”
Ten poradnik to narzędzie. To wsparcie. To instrukcja, jak działać profesjonalnie, spokojnie i skutecznie.
Jeśli chcesz działać odważnie i w imieniu ludzi - ten materiał Ci to ułatwi.
A jeśli chcesz mi pomóc - zrób jedną rzecz: 👉 Udostępnij ten post dalej.
I jeszcze jedno:
Jeśli chcesz otrzymać poradnik - napisz w komentarzu, do kogo go wysłać.
Jeśli wolisz prywatnie - skontaktuj się ze mną bezpośrednio.
Nie dla mnie.
Dla delegata, który jutro będzie musiał wejść na rozmowę z HR. Dla pracownika, który dziś myśli, że jest sam. Dla organizacji, która może być silniejsza, jeśli damy ludziom narzędzia.
Razem możemy zbudować Solidarność, która nie tylko istnieje - ale działa.

NSZZ Solidarność Solidarność Dolny Śląsk

18/07/2026

https://www.solidarnosc.org.pl/wystarczylo-kilka-dni-upalow-by-ministra-pracy-uznala-ze-niepotrzebne-jej-konsultacje-z-partnerami-spolecznymi/?fbclid=IwdGRjcATILI5jbGNrBMgr2mV4dG4DYWVtAjExAHNydGMGYXBwX2lkDDM1MDY4NTUzMTcyOAABHqha5zeXQ1Q42oYVtVpDli7abJZP-tyUfNVVvgVTyDp98FHQqUMYuEiJE-rY_aem_DgELSsFFT71ppnY3bLgFzg

Podpisane 9 lipca 2026 r. rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie pracy w wysokich temperaturach nie zostało skierowane do

11/07/2026

Były takie chwile, które zostają w człowieku na długo - i właśnie dziś, w Hotelu Arkadia, przeżyliśmy jedną z nich. Nasz związek NSZZ Solidarność obchodził oficjalną część 20‑lecia działalności, a atmosfera tego spotkania była czymś więcej niż tylko uroczystością. To było święto ludzi, historii, wspólnej drogi i wszystkich tych małych gestów, które przez lata budowały naszą Komisję.

Już od pierwszych minut czuło się, że to dzień wyjątkowy. W sali unosiła się mieszanka dumy, wzruszenia i takiej cichej, dobrej energii, która pojawia się tylko wtedy, gdy spotykają się ludzie naprawdę sobie bliscy. Gdy patrzyliśmy na siebie - na twarze przyjaciół, działaczy, osób, które od lat tworzą ten związek - było w tym coś głęboko poruszającego. Jakby każdy z nas nosił w sobie kawałek tej historii.

Swoją obecnością zaszczycił nas Kazimierz Kimso, przewodniczący dolnośląskiej Solidarności. Jego słowa o znaczeniu naszej pracy, o sile wspólnoty i o tym, jak ważne jest, że wciąż potrafimy być razem - wybrzmiały mocno. Wiele osób słuchało z takim skupieniem, jakby każde zdanie trafiało prosto w serce. Bo trafiało.

Najbardziej wzruszający moment przyszedł jednak wtedy, gdy wręczaliśmy dyplomy uznania. To nie były tylko kartki papieru. To były symbole wdzięczności, szacunku i pamięci o tym, że nasza Komisja powstała dzięki ludziom, którzy nigdy nie bali się stanąć po właściwej stronie. Uhonorowani zostali wszyscy przyjaciele naszej Komisji - ci, którzy przez lata wspierali, budowali, pomagali, byli obok. W ich oczach widać było wzruszenie, czasem lekkie niedowierzanie, czasem dumę. A w naszych - wdzięczność.

W pewnym momencie zrobiło się tak cicho, że słychać było tylko oddechy. To była ta chwila, kiedy człowiek uświadamia sobie, że Solidarność to nie logo, nie statut, nie zebrania. To ludzie. Ich historie, ich wybory, ich serca. I to właśnie dziś było najbardziej widoczne.

Po części oficjalnej długo jeszcze rozmawialiśmy, śmialiśmy się, wspominaliśmy początki, trudne momenty, małe zwycięstwa i wielkie przełomy. W powietrzu unosiło się poczucie wspólnoty, którego nie da się podrobić. To było jak rodzinne spotkanie - takie, które zostawia w człowieku ciepło na wiele dni.

Dzisiejsze 20‑lecie nie było tylko datą w kalendarzu.
To był dowód, że nasza Komisja żyje, rozwija się i ma przed sobą kolejne lata działania.
To był ukłon w stronę tych, którzy byli z nami od początku.
To był sygnał, że wciąż potrafimy być razem - i że to właśnie razem jesteśmy najsilniejsi.

Dziękujemy wszystkim, którzy tworzą tę historię.
Dziękujemy za obecność, za pracę, za serce.
Dziękujemy za Solidarność - tę prawdziwą, ludzką, codzienną.

Solidarność Dolny Śląsk NSZZ Solidarność

02/07/2026

Akademia Solidarności 2.0 - kolejny krok w rozwoju.

Kilka lat temu zauważyliśmy coś, co zna każdy działacz związkowy. Nowi członkowie przychodzili do Związku z chęcią działania, ale często nie wiedzieli, od czego zacząć. Pojawiały się pytania o prawa pracownicze, o strukturę organizacji, o rolę delegata i o to, jak skutecznie pomagać innym.
Właśnie dlatego powstała Akademia Solidarności.
Jej pierwsza odsłona była odpowiedzią na konkretną potrzebę - uporządkowania wiedzy i przekazania doświadczenia kolejnym pokoleniom działaczy. Powstały poradniki, lekcje, materiały szkoleniowe oraz narzędzia wspierające codzienną pracę przedstawicieli Związku.
Akademia 1.0 spełniła swoje zadanie. Udowodniła, że wiedza i rozwój są jednym z najważniejszych fundamentów silnej organizacji. Pokazała również, że członkowie chcą się uczyć, rozwijać i lepiej rozumieć swoją rolę w Solidarności.
Ale świat się zmienia. Zmieniają się także potrzeby ludzi.
Dlatego dziś rozpoczynamy kolejny etap.
Powstaje Akademia Solidarności 2.0.
To nie jest nowy projekt. To rozwinięcie idei, która już działa. Chcemy, aby wiedza była jeszcze bardziej dostępna, praktyczna i nowoczesna. Obok materiałów pisanych pojawią się szkolenia wideo, quizy, pakiety startowe dla nowych członków oraz nowe narzędzia wspierające rozwój delegatów i działaczy.
Akademia 2.0 ma być miejscem, w którym doświadczenie spotyka nowoczesność, a wiedza jest dostępna dla każdego członka Związku niezależnie od tego, czy działa od wielu lat, czy dopiero stawia pierwsze kroki.
Bo jedno się nie zmieniło.
Solidarność to przede wszystkim ludzie.
A silny Związek budują ludzie, którzy rozumieją swoje prawa, potrafią działać wspólnie i wiedzą, że mogą liczyć na wsparcie innych.
Dlatego rozwijamy Akademię. Dlatego tworzymy Akademię 2.0.
Nie po to, by zaczynać od nowa.
Ale po to, by zbudować coś jeszcze lepszego na fundamencie, który już wspólnie stworzyliśmy.

Jeśli chcesz działać, rozwijać się i zdobywać wiedzę, Akademia Solidarności 2.0 jest dla Ciebie.
Bo przyszłość Związku nie powstaje sama.
Tworzą ją ludzie, którzy każdego dnia chcą być trochę lepsi niż wczoraj.

NSZZ Solidarność Solidarność Dolny Śląsk

29/06/2026

SolDol już jest - nasza dolnośląska Solidarność w Twoim telefonie.
Długo na to czekaliśmy. Chcieliśmy mieć miejsce, w którym wszystko, co ważne dla naszego Regionu, jest pod ręką: aktualności, powiadomienia, gazeta, benefity, kontakt.
Teraz to mamy.
A być może nasze poradniki.

Jeśli jesteś z nami, jeśli chcesz wiedzieć, co się dzieje, jeśli chcesz być bliżej ludzi, którzy tworzą ten Region - po prostu kliknij Zainstaluj.
To mały gest, a robi różnicę.
Solidarność jest tam, gdzie jesteśmy my. Teraz także w Twoim telefonie.

Solidarność Dolny Śląsk NSZZ Solidarność Solidarnosc TMMP Jelcz

27/06/2026

Największym zagrożeniem dla pracowników nie jest zła decyzja pracodawcy. Jest nim obojętność.

Bo kiedy ludzie przestają interesować się własnymi sprawami, ktoś inny zaczyna robić to za nich. A historia pokazuje, że rzadko kończy się to dokładnie tak, jak byśmy chcieli.

Czasem słyszę: „Po co mi związek? Przecież nic się nie dzieje”.

To trochę tak, jakby powiedzieć: „Po co mi pas bezpieczeństwa? Przecież jeszcze nie miałem wypadku”.

Najlepiej, gdy nie trzeba go używać. Ale dobrze wiedzieć, że jest.

Związki zawodowe nie są od święta. Nie są tylko na czas konfliktów, sporów czy trudnych rozmów. Są po to, żeby pracownicy mieli głos każdego dnia. Także wtedy, gdy trzeba zadać niewygodne pytanie. Także wtedy, gdy warto powiedzieć: „sprawdźmy, czy da się to zrobić lepiej”.

Bo zakład pracy to nie tylko budynki, maszyny i procedury. To przede wszystkim ludzie.

Każdy z nas ma swoje obowiązki, swoje problemy i swoje cele. Łatwo pomyśleć, że jeden głos niewiele znaczy. Ale z doświadczenia wiemy, że największe zmiany niemal zawsze zaczynały się od kilku osób, którym po prostu chciało się działać.

Nie trzeba być działaczem. Nie trzeba przemawiać przed tłumem. Nie trzeba znać wszystkich przepisów.

Czasem wystarczy zainteresować się tym, co dzieje się obok. Zadać pytanie. Przekazać informację. Przyjść na spotkanie. Powiedzieć swoje zdanie.

To właśnie z takich małych rzeczy buduje się prawdziwą siłę pracowników.

Obojętność jest wygodna. Nie wymaga czasu, zaangażowania ani odpowiedzialności. Problem w tym, że obojętność nigdy niczego nie poprawiła.

Zmiany zawsze tworzyli ludzie, którzy uznali, że warto zrobić ten jeden krok więcej.

Dlatego warto być obecnym. Warto pytać. Warto rozmawiać. Warto działać.

Bo gdy pracownicy mówią jednym głosem, nawet najtrudniejsze wyzwania stają się łatwiejsze do pokonania.

A poza tym, narzekanie przy kawie jest ważnym elementem naszej kultury organizacyjnej, ale samo w sobie jeszcze nigdy nie zmieniło rzeczywistości.

Od rozmowy do działania jest tylko jeden krok. I właśnie ten krok robi różnicę.

25/06/2026

Czasem wystarczy jeden człowiek z najniższych struktur, żeby zrobić trochę zamieszania.
I dobrze.

Na 37. Walnym Zebraniu Delegatów Regionu Dolny Śląsk pojawiłem się jako gość, ale wróciłem z poczuciem, że nasza komisja została zauważona.
Kto by pomyślał - człowiek z linii, z zakładu, z Toyoty - opowiada z mównicy o projekcie „20 lekcji Solidarności”, a jego książka trafia do rąk każdego delegata.
Były rozmowy, były autografy. Była też chwila dumy.

Nie dla mnie.
Dla naszej komisji.
Dla ludzi, którzy od lat robią robotę po cichu, bez fleszy, bez fanfar, ale z przekonaniem, że warto.

Kiedy ktoś z zewnątrz docenia nasz wysiłek i organizację - to znaczy, że idziemy w dobrą stronę.
A ja tylko mogę powiedzieć jedno:
Solidarność zaczyna się od działania.
A działanie zaczyna się od ludzi.

TMMP Jelcz
Solidarność
Dolny Śląsk

23/06/2026

Mówią, że w każdej pracy jest taki dzień, kiedy człowiek wchodzi na halę i od razu wie, że wszechświat ma wobec niego plany.
Zazwyczaj nie są to plany dobre.

Tego dnia Marek (nie ten Marek, inny Marek, ale wiadomo - każdy zna jakiegoś Marka) wszedł do pracy z myślą, że dziś będzie spokojnie.
Kawa była jeszcze ciepła, humor nawet przyzwoity, a w głowie miał ambitny plan:
„Dziś nic mnie nie wyprowadzi z równowagi”.

No i wtedy usłyszał to jedno zdanie, które potrafi zniszczyć człowiekowi cały poranek:

- Maszyna stoi.

W tym momencie kawa straciła smak, plan dnia się rozpadł, a Marek poczuł, że jego dusza właśnie wyszła na papierosa.

Podszedł do maszyny, spojrzał na nią jak na starego znajomego, który znowu narobił głupot.
A ona patrzyła na niego tym swoim „nic nie poradzę, jestem tylko maszyną” i nawet nie próbowała udawać, że jej przykro.

Wtedy podszedł kolega z brygady, popatrzył na to wszystko i powiedział:

- Spokojnie, ja też nie wiem, co tu się dzieje.

I nagle zrobiło się lżej.
Bo nic tak nie łączy ludzi, jak wspólne „nie ogarniam”.

Przyszedł przełożony, popatrzył, pokiwał głową, coś mruknął pod nosem, co brzmiało jak „eee…”, i poszedł dalej.
Czy pomógł?
Nie.
Ale przynajmniej było widać, że też cierpi.

A potem dzień potoczył się jak zwykle:
trochę śmiechu, trochę nerwów, trochę kombinowania, trochę „daj spokój”, trochę „znowu?”, trochę „idę po kawę, bo inaczej nie przeżyję”.

I kiedy zmiana się kończyła, Marek pomyślał:

„W sumie… nie było tak źle.
Bo najważniejsze, że nie byłem w tym sam”.

I to jest właśnie ta cała Solidarność - nie wielkie słowa, nie wielkie gesty.
Tylko to, że jak życie robi z człowieka mem, to ma obok kogoś, kto się z tego mema razem z nim pośmieje.