31/08/2026
👍នាយកសាលារៀនមួយក្នុងតំបន់ដែលរងការបំផ្លាញដោយទឹកជំនន់ដ៍កំណាចនៅនេប៉ាល់ បានជួយសង្គ្រោះសិស្សចំនួន1643នាក់ឲ្យរួចផុតពីគ្រោះថ្នាក់ដោយសារតែលោកមិនបានរារែកចិត្តក្នុងការសម្រេចចិត្តសូម្បីតែមួយវិនាទីឡើយ។!
✍️នាយកសាលាម្នាក់នៅក្នុងប្រទេសនេប៉ាល់ បានជួយសង្គ្រោះជីវិតកុមារចំនួន ១,៦៤៣ នាក់ បន្ទាប់ពីលោកបានចាត់វិធានការយ៉ាងឆាប់រហ័ស ក្នុងពេលដែលគ្រោះទឹកជំនន់ដ៏គំហ៊ុក និងទឹកឡើងឆាប់រហ័សដ៏បំផ្លិចបំផ្លាញដូចត្រូវបណ្តាសារមួយ បានវាយប្រហារកាត់ជ្រលងភ្នំ ទ្រីស៊ូលី (Trishuli)។លោក រ៉ាជិនដ្រា ដាវ៉ាឌី (Rajendra Dawadi)ជា នាយកសាលាវ័យ ៤៧ ឆ្នាំ នៃសាលាមធ្យមសិក្សា ទ្រីភូវ៉ាន់ ទ្រីស៊ូលី (Tribhuvan Trishuli Secondary School) បានទទួលការព្រមានមួយនៅម៉ោងប្រហែល ៩:២០ ព្រឹក ថ្ងៃទី ២៦ ខែសីហា ថា៖ ទឹកជំនន់កំពុងតែហក់ឡើងមកយ៉ាងលឿន និងធ្វើដំណើរចុះមកហើយ។ នៅពេលនោះ មានកុមារប្រហែល ៩០០ នាក់កំពុងស្ថិតនៅក្នុងសាលារៀនរួចទៅហើយ ខណៈដែលកុមារប្រហែល ៧០០ នាក់ផ្សេងទៀត កំពុងធ្វើដំណើរមកសាលាដោយថ្មើរជើង និងតាមរថយន្តក្រុង។មិត្តភក្តិម្នាក់បានទូរស័ព្ទមកលោកពីភូមិ ប៊ែត្រាវ៉ាទី (Betrawati) ដែលស្ថិតនៅចម្ងាយប្រហែល ៥ ម៉ាយល៍ (ប្រហែល ៨ គីឡូម៉ែត្រ) ផ្នែកខាងលើខ្សែទឹក ហើយបានប្រាប់លោកថា ភូមិគាត់នោះត្រូវបានទឹកជំនន់វាយប្រហារបោសសម្អាតអស់ទៅហើយ។ គាត់បាននិយាយថា ភូមិនោះត្រូវបានបាត់បង់ទាំងស្រុងដោយសារខ្សែទឹកហូរដ៍កំណាចនាំទៅ ហើយគាត់បានប្រាប់ឱ្យលោកប្រញាប់រត់ភៀសខ្លួន។ ដំបូងឡើយ លោក ដាវ៉ាឌី គិតថាសាលារៀនបេតុងកម្ពស់ ៣ ជាន់ ដែលស្ថិតនៅកម្ពស់ប្រហែល ៦០ ម៉ែត្រពីលើទន្លេ គឺមានសុវត្ថិភាពហើយ។ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលអាណាព្យាបាលសិស្សម្នាក់បានមកដល់ ហើយព្រមានថាទឹកកំពុងតែឡើងខ្ពស់យ៉ាងលឿន លោកក៏បានវាយជួងសាលាភ្លាមៗ និងបានណែនាំឱ្យលោកគ្រូអ្នកគ្រូជម្លៀសសិស្សចេញពីថ្នាក់រៀនបន្ទាន់។បន្ទាប់មក លោកក៏នឹកឃើញថា មានរថយន្តក្រុងសាលាជាច្រើនគ្រឿង ដែលដឹកកុមារប្រហែល ៨០ នាក់ក្នុងមួយគ្រឿង កំពុងតែធ្វើដំណើរមកសាលានៅតាមផ្លូវនៅឡើយ។ លោក ដាវ៉ាឌី បានព្យាយាមទាក់ទងទៅអ្នកបើកបរទាំងអស់ លើកលែងតែម្នាក់គត់ដែលទាក់ទងមិនបាន ហើយបានប្រាប់ឱ្យពួកគេបើកត្រឡប់ក្រោយវិញ។ រថយន្តក្រុងដែលនៅសល់ចុងក្រោយមួយនោះ បានកំពុងតែបើកឆ្លងកាត់ស្ពាននៅជិតសាលារៀនទៅហើយ នៅពេលដែលលោកបានក្រឡេកមើលឃើញវា។ ដោយសារតែទឹកបានចាប់ផ្តើមហូរចូលមកក្នុងបរិវេណសាលាទៅហើយ លោកក៏បានប្រាប់អ្នកបើកបរឱ្យបត់ឡានត្រឡប់ក្រោយវិញ។ រថយន្តក្រុងនោះបានត្រលប់ក្រោយយ៉ាងអន្ទះសារទៅដល់ត្រើយម្ខាងទៀត ដោយសុវត្ថិភាព មុនពេលដែលស្ពាននោះបានបាក់ស្រុតចុះក្នុងទឹក។កុមារៗនៅក្នុងសាលាត្រូវបានបញ្ជូនឱ្យដើរឡើងទៅលើទីទួលភ្នំ ហើយចុងក្រោយពួកគេបានជ្រកកោននៅក្រោមដើមពោធិ៍មួយ ខណៈពេលដែលទឹកជំនន់បានវាយប្រហារហូរបោសសម្អាតអគារសាលារៀនរបស់ពួកគេអស់គ្មានសល់។ សិស្សស្រីម្នាក់បានរងការតក់ស្លុតផ្លូវចិត្តយ៉ាងខ្លាំង (Panic attack) ហើយត្រូវបានគេដឹកឡើងទៅលើទួលភ្នំដោយម៉ូតូ។ សិស្សទាំង ១,៦៤៣ នាក់បានរួចជីវិតទាំងអស់។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លោក សាន់តូស ប៉ារីយ៉ា (Santos Pariyar) ដែលជាគ្រូបង្រៀនមុខវិជ្ជាប្រវត្តិសាស្ត្រសង្គម និងលោក ស៊ុលតង់ ឡាម៉ា (Sultan Lama) ដែលជាអ្នកយាមសាលា បានបាត់បង់ជីវិត បន្ទាប់ពីពួកគេបានត្រឡប់ទៅកន្លែងកើតហេតុវិញដើម្បីរកមើលសិស្សដែលនៅសល់។ទោះបីជាអ្នកស្រុកក្នុងតំបន់បានកោតសរសើរលោកថាជាវីរៈបុរសក៏ដោយ ក៏លោក ដាវ៉ាឌី មិនបានអួតអាងពីសកម្មភាពរបស់ខ្លួនឡើយ។ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ «តើឱ្យខ្ញុំធ្វើអ្វីផ្សេងពីនេះកើតទៅ?»។ការជួយសង្គ្រោះដ៏អស្ចារ្យនេះបានកើតឡើង ក្នុងពេលដែលប្រទេសនេប៉ាល់កំពុងបន្តជួបប្រទះនូវគ្រោះមហន្តរាយធម្មជាតិដ៏អាក្រក់បំផុតមួយក្នុងពេលថ្មីៗនេះ។ មនុស្សយ៉ាងហោចណាស់ ៧៣៤ នាក់ត្រូវបានបញ្ជាក់ថាបានស្លាប់បាត់បង់ជីវិត និងជិត ៣,០០០ នាក់ផ្សេងទៀតត្រូវបានរាយការណ៍ថាបាត់ខ្លួន។ មនុស្សរាប់ពាន់នាក់ត្រូវបានជួយសង្គ្រោះ។តើអ្នកនឹងធ្វើដូចម្តេច ប្រសិនបើអ្នកមានពេលត្រឹមតែប៉ុន្មាននាទីប៉ុណ្ណោះក្នុងការចាត់វិធានការ?
👉ប្រភពពីគណនីហ្វេសប៊ុក Project Night fall🙏
