de talmu'sketiers

12/06/2026

Donderdag

Ik ben dit keer wat laat met het dagverslag. Hoe dat komt? Laten we het houden op een combinatie van vermoeidheid, bier en een geheugen dat inmiddels op spaarstand staat.

Na een snel ontbijt verlieten we de crossbaan, want er stond een prachtige route op het programma. Vandaag reden we vanuit Barcalona richting het Spaanse plaatsje Betren. De weg ernaartoe was werkelijk adembenemend: eindeloze bochten, indrukwekkende bergpassen en uitzichten waar zelfs Google Street View jaloers op zou zijn. We klommen tot zo'n 1200 meter hoogte en genoten volop.
Onderweg stopten we bij een restaurant om wat te eten. Tenminste... dat was het plan. Uiteindelijk bleef het bij het vervuilen van de wc en een glaasje fris, want na een snelle inspectie bleek dit niet bepaald de culinaire trots van de regio te zijn.

Na vertrek kregen we van mede-Megarunners te horen dat er een flinke politiecontrole op onze route stond. Omdat we allemaal brave burgers zijn (en sommige voertuigen wat meer karakter hebben dan de wet misschien leuk vindt), besloten we een alternatieve route te zoeken.

Ondertussen begon de klok aardig door te tikken en veranderde het geknor van onze magen langzaam in noodsignalen. Gelukkig vonden we uiteindelijk een klein, gezellig restaurantje waar we de lunch naar binnen konden schuiven. Voor sommigen bleek de taalbarrière nog een extra verrassing: zij kregen iets compleet anders voorgeschoteld dan besteld. Of het lekker was? Dat wist niemand, maar de borden gingen niet helemaal leeg.
Na nog even de tanks vol te gooien vervolgden we onze slingerroute richting de camping.

Daar aangekomen werden de tenten weer opgezet. Sommigen doken direct onder de do**he, anderen warmden eten op en weer anderen begonnen alvast met de voorbereiding op de avond door een biertje open te trekken. Prioriteiten moeten er zijn.
Na het eten was het natuurlijk tijd voor wat iedereen al zag aankomen: bier drinken. Voor niet iedereen bleek dat achteraf het meest briljante idee van de dag, waardoor enkele deelnemers al vroeg horizontaal gingen.
Het thema van de avond was de foute party, dus iedereen had weer alles uit de kast getrokken om er zo verschrikkelijk mogelijk uit te zien. Dat lukte uitstekend. Na de nodige pilsjes en sterke verhalen kroop uiteindelijk iedereen zijn slaapzak in om de volgende dag (uiteraard fris en fruitig) aan de laatste etappe te beginnen.
Of dat laatste gelukt is, leest u morgen...

11/06/2026

Voute aavoond !

11/06/2026

11/06/2026

Woensdag

Vandaag weer vroeg de tent uit gekropen (06:00 uur) om de do**he nog vóór de spits te kunnen pakken. Daarna rustig wakker geworden met een culinair ontbijt waar menig sterrenchef jaloers op zou zijn.

Nog voordat de koffie goed en wel was ingedaald, werden we aangesproken door het mediateam voor een interview. Ik kan jullie verzekeren: dit was televisie van de bovenste plank. De beelden spreken voor zich en zullen ongetwijfeld nog jarenlang als chantagemateriaal gebruikt worden.

Na een langdurig crisisoverleg, diverse moties en een zenuwslopende stemronde werd besloten om vandaag géén route te rijden. We gingen het eens rustig aan doen. Tenminste... dat was het plan.

Dus op naar Barcelona om de innerlijke mens eens goed te verwennen. Onderweg kwamen we langs een kartbaan. Tja, dan kun je natuurlijk niet zomaar doorrijden. Dus even gestopt om een baanrecord neer te zetten. Of in ieder geval een serieuze poging daartoe te doen.

Tijdens de lunch ontstond het briljante idee om de stad verder te verkennen. Dat plan verdween echter net zo snel van tafel toen bleek dat er een of andere pater met een keppeltje op zijn hoofd door de stad liep en werkelijk iedereen daar naartoe wilde. Kortom: drukte waar je u tegen zegt.

De neuzen stonden dit keer niet dezelfde kant op. De ene helft koos voor het strand om vitamine D te tanken, terwijl de andere helft besloot dat een middagdutje op de camping een veel betere investering was.
Toen iedereen weer opgeladen was, ging de pan aan voor een gastronomisch hoogstandje: de kliekjes van gisteren. Michelin heeft nog niet gebeld, maar we houden hoop.

Na het uitbuiken werd het tijd voor onze welverdiende 10 minutes of fame. Dus: toeters aan, bellen aan, lampen aan, rookmachine aan en gáán! Zoals elk jaar bleef het natuurlijk niet bij tien minuten. Na een klein halfuurtje werden we alweer richting podium gestuurd om ook deze dag weer feestelijk af te sluiten.
En zo kwam er een einde aan een dag waarop we eigenlijk rustig aan zouden doen...
---

10/06/2026

Van kleffe broodjes tot Spotify-sterren
Vandaag stond er een flinke route op het programma, dus vroeg uit de veren. Eerst natuurlijk een bakkie koffie naar binnen gegoten om de motor én de chauffeur op gang te krijgen. Daarna: gas erop!
Het eerste stuk hebben we over de snelweg gevlogen. Na een korte pitstop bleek dat de MegarunSmurf technische mankementen had... aan zijn ogen. Gelukkig kon dat onderweg gerepareerd worden. Ondertussen werd er een klef tankstationbroodje naar binnen gewerkt dat waarschijnlijk al sinds de vorige Megarun in de vitrine lag.
Een uurtje later vonden we het tijd voor culinair hoogstaand verantwoord voedsel: de Mac. Met de maag weer gevuld vervolgden we onze route langs de Franse en Spaanse kust, door prachtige oude dorpjes waar de gemiddelde straat nog smaller was dan het geduld van sommige deelnemers.
Eenmaal in Spanje aangekomen moesten we natuurlijk even afkoelen bij een strandtent. De oplossing: ijs. Want wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat ijsjes minstens 87% van alle problemen oplossen.
Toen gebeurde er iets ongelooflijks. We reden al 45 minuten vrolijk verder toen bleek dat ons seniorenteam slechts een half uur achter ons zat. Met andere woorden: zij waren óf verrassend snel, óf wij waren onderweg meer bezig geweest met eten dan met rijden.
Na de emotionele hereniging vervolgden we de route door het prachtige slingerlandschap richting Barcelona. Daar kwamen we aan op een motorcrosscircuit waar we de komende twee nachten verblijven.
Onze ML Trac zag een circuit en dacht direct: "Dat is natuurlijk speciaal voor mij aangelegd." Binnen no-time probeerde hij een ronderecord neer te zetten. De jury onderzoekt nog steeds of de baan daar eigenlijk wel voor bedoeld was.
De avond werd afgesloten zoals het hoort: het Snackcircus economisch ontwrichten door het halve assortiment op te kopen en vervolgens een paar welverdiende biertjes weg te tikken bij het podium.
🚨 BREAKING NEWS! 🚨
Terwijl de wereld nog probeert te begrijpen wat er vandaag allemaal gebeurd is, kunnen wij alvast melden dat de Talmu'sketiers-song nu op Spotify staat! Van internationale rallyhelden naar wereldsterren in één dag. Het gaat hard.
---🍻🎶🏁🚗💨

09/06/2026

Maandag
Na een bijzonder gezellige avond besloten onze lichamen maandagochtend massaal in staking te gaan. Daardoor verliep het opstarten iets minder soepel dan gepland en vertrokken we wat later dan gehoopt. Nadat we de camping hadden verlaten, was de eerste prioriteit natuurlijk een supermarkt. Niet alleen voor boodschappen, maar vooral voor een uitgebreid ontbijt op de parkeerplaats – want niets zegt vakantie zoals een picknick tussen de winkelwagentjes.
Omdat de klok inmiddels flink was doorgelopen en er nog een stevige rit voor de boeg lag, kozen we voor de snelweg. Voor onze MegarunSmurf bleek dat echter geen topidee. Nog voordat we goed en wel op snelheid waren, vloog het oog van de motorkap eraf! Gelukkig besloot het onderdeel zelf ook mee op vakantie te willen en bleef het netjes op het dak liggen. Na een korte pitstop zat alles weer op zijn plek.
Eenmaal aangekomen op de camping gingen onze chef-koks direct aan de slag. Er werd weer heerlijk gebakken en gebraaje... precies zoals alleen echte campinggourmets dat kunnen. Met goed gevulde magen vertrokken we vervolgens richting het podium, waar niemand minder dan Jan Biggel ons wist te vermaken met een legendarische playbackshow.
Ondertussen was onze eigen Jan druk bezig met het bevoorraden van de groep via de inmiddels wereldberoemde Bierrollator. Een uitvinding die volgens ons zonder twijfel thuishoort in een museum voor moderne techniek.
Ook Boer Bennie dacht nog even dat hij een van onze dames aan de haak kon slaan. Of dat gelukt is laten we in het midden, maar laten we zeggen dat zijn oogst die avond waarschijnlijk wat tegenviel.
Het werd opnieuw een fantastische feestavond. Er werd gelachen, gezongen, gedanst en hier en daar ook behoorlijk goed geraakt. Kortom: weer een dag om niet snel te vergeten... voor zover iedereen zich hem nog kan herinneren.